Millo

O millo que máis se vende nos nosos mercados é o doce, que se pode adquirir fresco, conxelado e en conserva.

Si cómprase fresco, convén elixir as mazorcas ben envoltas nas súas follas que protexen os grans e impiden que o millo se seque. Hai que asegurarse de que os grans están tersos, polo que é mellor non comprar mazorcas empaquetadas, xa que non se poden inspeccionar. Si ao presionar os grans coa uña salgue un mollo leitoso significa que o millo é moi fresco.

O millo comeza a perder o seu dulzor nada máis recollelo porque a medida que madura os seus azucres transfórmanse en almidón (que non é doce), así que convén consumilo no mesmo día, aínda que se conserva en boas condicións até tres días na neveira, envolvido nunha bolsa de plástico sen pechar.

O millo fresco tamén se pode conxelar. Antes débense escaldar as mazorcas ou os grans previamente durante cinco minutos, para envolvelos logo en bolsas de plástico de peche hermético. Desta forma consérvanse no conxelador até 12 meses.

O millo cocido véndese xeralmente en conserva (tamén pode adquirirse fresco ou conxelado). Ao millo en conserva engádeselle auga e azucre, introdúcese en envases apropiados, hermeticamente pechos e sométese a un tratamento térmico que garante a súa conservación. Con este formato tamén se atopa no mercado o millo baby, mazorcas de pequeno tamaño (10 centímetros de lonxitude) colleitadas tempranamente.