Lentella

A lentella pertence á familia das papilonáceas (Papilionoideae), xénero Lens, dentro do cal se distinguen cinco especies: Lens culinaris Medicus (esculenta), L. orientalis, L. nigricans, L. ervoides e L. monbretti.

A lentella é a semente que está gardada no interior do froito da planta Lens esculenta. Os froitos teñen forma romboidea, cun tamaño de 7 a 20 milímetros e que alberga no seu interior dúas sementes como máximo.

Esta leguminosa é nativa dos países do suroeste de Asia. Se domesticó xunto a trigos e cebadas e dispersouse a través do Nilo, cara a Grecia e de alí cara a Europa Central, a través do Danubio. En Siria atopáronse restos de pequenas lentellas que datan do ano 8000-7000 a.C.

A zona comprendida entre o oeste de Turquía até o norte de Iraq conserva as especies silvestres do xénero Lens. Este feito, xunto aos restos en xacementos arqueolóxicos, indican que devandita rexión é a súa zona de orixe.

Na actualidade a lentella é unha planta moi cultivada en todas as rexións tépedas do mundo, xa que resulta fácil de cultivar e favorece a rexeneración dos terreos ao alternarse o seu cultivo co dos cereais. Os principais países produtores en 2002 segundo as últimas estadísticas de Faostat (Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación, F.A.Ou.) foron India (1 millón de toneladas métricas –Tm-), Canadá (584.800 Tm) e Turquía (380.000 Tm).

España, cunha superficie destinada ao cultivo de 26.600 hectáreas é a principal produtora na Unión Europea, seguida por Francia. Castela-A Mancha é a rexión por excelencia deste cultivo, xa que alcanza o 81% da superficie dedicada ao cultivo de lentellas, segundo despréndese dos datos do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación.