As patacas e outros tubérculos / O pracer para comer patacas

Patacas fritas

Para fritir ben a pataca, débese mergullar en abundante aceite quente (160-170ºC na freidora). Pódese botar ao aceite unha faragulla de pan e cando forme burbullas é o momento de comezar a fritir o tubérculo.

Non convén que adquira unha cor marrón, xa que o tostado favorece a formación de acrilamidas tóxicas. O sal engádese ás patacas unha vez fritas, só así xoga o seu papel de condimento. Non convén que adquira unha cor marrón, xa que o tostado favorece a formación de acrilamidas tóxicas. O sal engádese ás patacas unha vez fritas, só así xoga o seu papel de condimento.

Ao vapor

A preparación que mellor conserva os nutrientes é a cocción ao vapor, mesmo con pel, a condición de que se laven ben as patacas e se cepillen suavemente co fin de eliminar os restos de terra e pesticidas.

Fervidas ou cocidas

Para ferver ou cocer o mellor é elixir patacas temperás, de carne compacta e harinosa –como a Jaerla-, xa que manteñen a súa forma tras a cocción.

Asadas ou guisadas

Si o que se quere é asar e guisar, as patacas idóneas son as de carne tenra que absorben mellor os sabores, como a Kennebec.

Na elaboración de purés o mellor é optar pola Monalisa, que ten carne tenra e harinosa.

Nos países americanos, de onde é orixinaria, é típica a fabricación de bebidas alcohólicas a partir da pataca. É a base da chicha, moi consumida durante algunhas festividades, e a chakta, unha potente augardente. Pero sen dúbida, o vodka é a bebida alcohólica máis coñecida elaborada a partir da fermentación da fécula de pataca

A pataca serve ademais como materia prima para obter numerosos subproductos, empregados pola industria alimentaria como aditivos espesantes, estabilizantes ou gelificantes, que en ocasións se usan como substitutos da fariña.