Garbantzua

“Lekaleak jatearen plazera” kapituluan, garbantzuak kozinatzean dauden berezitasunak xeheki azaltzen dira. Puntu honetan, lekale honek eskaintzen dizkigun sukaldaritza-aukerak aztertuko ditugu

Eltzekari tradizionalek jakintsuki konbinatzen dute lekale hau bere zaporea nabarmendu eta osatzen duten animalia- eta landare-jatorriko beste osagai batzuekin. Oso gozoak dira bakailaoarekin, espinakekin, arrautza gogorrarekin eta perrexilarekin, eta bereziki gozagarriekin, belar usaintsuekin eta espeziekin konbinatzen dira. Izan ere, Ekialde Ertaineko herrialde askotako sukaldaritza tradizionalean, garbantzua mendarekin, baratxuriarekin, limoiarekin eta oreganoarekin lurrintzen da, eta askotariko osagaiekin nahasten da, hala nola gazta, pasta, fruitu lehorrak edo sesamo-haziak

Egosaldia garbantzuak jateko eragozpena bada, beti dago aukera kontserbako garbantzu egosiak erabiltzeko. Zerbitzatu aurretik, ongi garbitzea komeni da, gatza eta bestelako gehigarriak kentzeko. Oso modu erosoa da garbantzuak jateko, eta aukera ematen du errezeta desberdinak probatzeko, eta unean bertan, barazkiak eta osagaiak mahaikide bakoitzaren gustura aukeratuta.

Garbantzuak plater beroen osagai gisa erabil daitezke, oso denbora gutxian egosita, edo plater hotzetan, entsaladetan, adibidez. Oso errezeta erraza, originala eta nutritiboa da hummusa, herrialde arabiarretan ohikoa. Patea egiteko, garbantzu egosiak, baratxuri xehatua, tahinia (sesamo-hazien pasta), limoi-zukua eta oliba-olioa nahasten dira, eta, tokiko aldaeraren arabera, hainbat ongailu ditu (piperrautsa, kuminoa, perrexila, martorria...).