Zerealak eta deribatuak / Zerealak jatearen plazera
Sukaldaritzako teknikak
Ur beroaren metodoa edo su motelean egostea
Kasu honetan kazola batean ur dezente irakiten jartzen da. Zereala gehitu eta berriro irakiten jartzen da, eta su motelean mantentzen da alea bigundu arte. Ondoren, iragazki batera bota eta ura xukatzen utzi. Horrela, haziak erabat aske geratzen dira, eta ez dira inoiz lapikoaren hondoan itsasten.
Mikrouhin-labea
Abantaila da mikrouhin-labearekin zerealak ere azkar prestatzen direla eta aleak ez direla itsasten. Garrantzitsua da ur kantitate zehatza jartzea, gehiegi edanez gero denbora gehiago beharko bailitzateke kozinatzeko.
Risottoa
Metodo hori oso egokia da ale leunduko eta tamaina ertaineko arrozarentzat, ale laburreko arrozarentzat eta artatxikiarentzat. Pazientzia izan behar da, zereala etengabe nahastu behar baita trinkotasun krematsua lortzeko. Zerealaren hiru irakinaldi egin behar dira, eta, xurgatu ahala, egosketa-salda gehitu behar zaio pixkanaka (litro bat salda 250 gramo arroz edo artatxiki bakoitzeko).
Ernetzea
Elikagaiak lortzeko prozesu naturala da, eta oso zabaldua dago herrialde batzuetan. Soja-kimuak Ekialde Urrunean, lekak eta ilarrak Indian, gari ernea edo bulghur Ekialde Ertainean eta zereal ernamuinduz egindako edari tradizionalak munduko eskualde guztietan (adibidez, garagarra ernamuinduz malta fabrikatzea garagardoa egiteko). Ernetzea zereal haziek ura, oxigenoa eta bero nahikoa dutenean gertatzen da, eta horrela izaki bizidun berri bat sortzeko ernetzen hasten dira, landare bat, aldi berean hazi berriak sortuko dituena. Edozein lekadun hazi edo zereal ale ernamuindu daiteke. Hala ere, bere samurtasun eta zapore onagatik gehien preziatzen diren zereal kimuak gari edo garagarretik ateratzen direnak dira. Ernetzeari buruzko informazio gehiago “Lekale hozituak” kapituluan.
