Lekaleak / Ezagutu ditzagun lekaleak edo lekadunak

Egoskari lehorrak

Leku garbi, lehor eta zuzeneko argitik eta hezetasunetik babestuan luzaro irauten dute baina uzta bildu eta urtea bete baino lehen kontsumitzea komeni da.

• Tamaina: Hazi lodiak kalitate onekoak dira, eta ez dute ez urriturik ez hutsik egon behar.
• Itxura: Distiratsuak eta kolore distiratsukoak. Saihestu zimurrak, puskak, ezpalduak edo hutsak, zaharrak diren seinale baitira.
• Ontzia: Ontzi zeharrargiak, plastikozkoak edo beirazkoak, aleen egoera eta eskuragarri dagoen kantitatea egiaztatzeko aukera ematen du. Egoera ezin hobean egon behar du.
• Kontserbak: Kontserba-latek jakinarazten dute produktua egoera txarrean dagoela. Bi hondoetako bat ahur samar badago (barrurantz inklinatuta), kontsumi daiteke. Hondo bat edo biak konkortuta badaude eta estutuz bere lekura itzultzen ez badira, lata bota egin behar da. Deformazio horiek hainbat alderdiri eragiten diete: gehiegi betetzea, gaizki egokitutako hondoa, alterazio mikrobiarrak, kolpeak, etab.

Lekale berdeak

Sasoiko elikagai hori fresko kontserbatzen da hozkailuan 3 eta 5 egun bitartean; beraz, oso garrantzitsua da aukera ona egitea. Lekale berdeak osorik saldu behar dira, osasuntsu, garbi, hezetasunik gabe, usain, kolore edo zapore arrarorik gabe.

Kolorea: Kolore berde bizi batek adierazten du bildu berria dela.

Itxura: Haustean, itxura leun, sendo eta kurruskaria duen bilgarria.

Etiketatzea

Lekale berdeak eta lehorrak etiketatzea

Soltean saltzen diren lekale guztiek, berde fresko eta lehorrek, nahitaez eraman behar dute etiketa bat, honako ohar hauek letra ikusgarri eta irakurgarriz idatzita dituela:

• Produktuaren izena.
• Barietatearen izena, arauak hala eskatuz gero.
• Produktuaren jatorria.
• Kategoria komertziala: estra, lehena eta bigarrena, hainbat parametroren arabera (tamaina, forma, kolorazioa, akatsik eza, piezen uniformetasuna, etab.). ).
• Kalibrea. Aparteko edo lehen kategoriako babak bakarrik daude kalibratuta. Tamainari dagokio. Erabiltzen den irizpidea 100 gramotan sartzen diren pikorren kopurua da.
• Enpresaren identifikazioa ontziratzailearen edo inportatzailearen izenarekin, izen sozialarekin edo izendapenarekin eta helbidearekin.
• Nekazaritza eta Elikagaigintza Industrien osasun-erregistroaren zenbakia eta erregistro-zenbakia.
• Ontziratze-data: establezimenduak berak ontziratutako produktuetan.

Ontzien etiketan informazio hau ere adierazi behar da:

• Lekalearen izen arrunta eta forma edo estiloa; hazi osoak edo zatituak diren.
• Pisu garbia eta pisu xukatua (likido estalgarririk gabe kontserbatzen bada).
• Likido estalgarriaren konposizioa.
• Osagaien zerrenda. Produktuan duen pisuaren araberako beheranzko ordenan, eta espeziak eta gehigarriak barne, halakorik izanez gero.
• Ontziaren edukiaren bolumena. Mililitrotan edo gramotan, pisu garbia eta pisu xukatua bereiziz kontserben kasuan.
• Sorta-zenbakia eta barra-kodea erabiltzen dira lekaleak nondik datorren eta zer bide egin duen jakiteko.
• Prestatzeko modua, beharrezkoa bada.
• Kontserbatzeko modua.
• Lehentasunezko kontsumo-data. Produktua erabilera-baldintza optimoetan noiz arte dagoen adierazten du.
• Etiketa batzuetan, edukiaren nutrizio-balioa jasotzen duen taula agertzen da, 100 g-rekin alderatuta (aukerakoa da).

Kontserbek ikur bat izan dezakete: “puntu berdea”. Adierazten du ontziratze-enpresa hondakinak kudeatzeko sistema baten parte dela, ingurumen-tratamendu egokia emateko (apirilaren 24ko 11/97 Legea, ontziei eta ontzi-hondakinei buruzkoa).

Produktu transgenikoen etiketatzea

2004ko apirilaren 19tik aurrera, Europako Batasunak behartu egiten ditu fabrikatzaileak elikagaien etiketetan zehaztera genetikoki eraldatutako organismorik (GEO) duten (2003ko irailaren 22ko 1829/2003 eta 1830/2003 Erregelamenduak). Espainian, EB osoan bezala, soja eta artoa dira orain arte baimendutako produktu transgeniko bakarrak. Araudiaren arabera, osagai transgeniko horietakoren bat duten produktuen etiketetan testu hau jarri behar da: “genetikoki eraldatutako soja/artoarekin ekoitzia edo fabrikatua”, soja edo arto transgenikoaren kantitatea % 0,9 baino handiagoa bada (osagai bakoitza banan-banan hartuta). Atalase hori jatorrian gerta daitezkeen ustekabeko kutsadurak (ale-nahasketa, aztarnak...) estaltzeko baimenduta dago.

Alergenoak etiketan

2005eko azaroan sartu zen indarrean 2003/89/EE Direktiba, alergenoen osagaiei eta etiketatzeari buruzkoa, eta ekoizleak behartzen ditu etiketan berariaz adieraztera produktuen osagai gisa erabil daitezkeen alergenoak, erabilitako kantitatea edozein dela ere. Alergeno horien artean daude soja, kakahueteak eta horien eratorriak.