Garbantzua

Garbantzuak dituen erabilerak laborantza-eremuaren araberakoak dira. Espainian, egosita, txigortuta, beratzen, ontziratuta eta lehor saltzen dira. Azken horiek pisu jakin batekin ontziratuta edo soltean saldu ohi dira. Garrantzitsua da osorik eta osasuntsu daudela egiaztatzea, usain arrarorik gabe eta tamaina eta kolorea uniformeak direla.

Garbantzu lehorrak luzaro kontserbatzen dira toki fresko, lehor eta argitik babestuan, baina zortzi hilabeteren buruan, kolorea eta nutrizio-propietateak galtzen dituzte, zaporeak eraginik ez badu ere. Kozinatu ondoren, hozkailuan eduki behar dira hiru egunez, ontzi hermetiko batean gordetzen badira. Hilabetetan egosi ondoren izoztu daitezke. Ontzia hozkailuan utzita desizoztu behar dira, edo mikrouhin-labean edo Maria bainuan egin daiteke.

Garbantzu irina janari etnikoko dendetan egon ohi da eskuragarri. Garbantzu egosiekin eta ez gordinekin egina dela ziurtatzea komeni da. Azken kasu horretan, substantzia antinutritiboen edukia handiagoa da, eta trastorno gastrointestinalak izateko arriskua ere handiagoa da.