Guisante

As variedades de guisantes responden a distintas características, como o seu crecemento (cedo, medio e tardío), a forma da semente (lisa ou engurrada) e a súa cor (verde, amarelo ou branco). O uso na industria conserveira ou de conxelados depende do tamaño da planta, das vainas e sementes.

• Negret

  Variedade de orixe inglesa, ten de 7 a 9 sementes por vaina. O gran seco ten forma semirredonda e unha superficie lisa con hoyuelos característicos. A súa cor é verde e ten un tamaño de gran medio-groso. Pesan entre 240-260 gramos o mil grans de guisantes. Consómese verde e tamén se destina á industria alimentaria.

• Voluntario

  Variedade de orixe francesa que presenta uns 7-9 grans de cor verde escuro por vaina, ovalados e rugosos. Pesan uns 300 gramos o mil grans.

• Televisión

  Tamén é de orixe francesa. Presenta menos grans na vaina (6-8) que as anteriores variedades. É moi apto para a conxelación. En seco a semente ten forma oblonga irregular e superficie rugosa. O peso sitúase ao redor dos 280 gramos o mil grans.

• Tirabeque

  (Pisum sativum L. cv. Axiphium). É de orixe española. A vaina que cobre as súas sementes é tenra. Por iso consómense enteiros, vaina e sementes. A cor das sementes é verde claro. O gran seco ten forma oval, superficie lisa con hoyuelos. O gran é de tamaño groso e pesa uns 280 gramos o mil grans.

• Specter

  É unha variedade transxénica de guisante. O Servizo de Investigación Agrícola de Estados Unidos (ARS, nas súas siglas inglesas) creou esta variedade resistente ás condicións medioambientais extremas. Ten un alto contido proteico pero un calibre moi pequeno que, polo momento, non fai atractivas ás sementes para o consumo humano.

Para a conxelación prefírense as variedades de gran rugoso, algo máis doces, e tamén interesa o tamaño grande e a cor verde intenso. A industria conserveira prefire os guisantes de gran redondo, liso, pequeno e de cor verde.