Garavanzo

Hai tres variedades principais de garavanzos que difiren segundo a súa localización xeográfica.

Na zona mediterránea e euroasiática son máis pequenos e de cor variable. Os máis cultivados son o chamado deshi, de pequeno tamaño con formas angulares e cor amarela ou negro; Cabul ou kabuli, de tamaño medio a grande, textura engurrada e cor clara; e gulabi, de tamaño pequeno, liso, redondeado e de cor tamén clara.

No noso país distínguense cinco variedades importantes:

• Castelán

  É moi consumido. De tamaño medio ou grande, forma esférica, cor amarelada e un pico curvo característico.

• Branco leitoso

  É a variedade máis apreciada. Cultívase principalmente en Estremadura e Andalucía. É groso e alargado, con surcos moi marcados e cor branca amarelado.

• Venoso andaluz

  O seu tamaño é grande, é groso e de forma alargada, cun acentuado sabor. Cultívase sobre todo en Granada, onde tamén é fácil atopar unha especie obtida por hibridación do castelán: o garavanzo chamad.

• Pedrosillano

  De pequeno tamaño, redondo e pel lisa, cultívase en Andalucía, Castela e León e Castela-A Mancha.

• Macrocarpum

  De tamaño medio-grande. Pertence a esta variedade o garavanzo de Fuentesaúco, que goza da Indicación Xeográfica Protexida (I.G.P.) que avala a súa calidade pola que recibiu numerosos galardóns. É a leguminosa de maior tradición e renome de Castela e León. Teñen forma ovalada cun pico curvo e pronunciado, de cor crema apagado, mestura de amarelo, branco e marrón, a súa pel é dunha rugosidad intermedia e sen manchas.