Faba

As variedades botánicas establecidas por Muratova (genetista) en 1931 son simples grupos que facilitan identificar cun só nome un conxunto de características da planta. Muratova distinguiu dous subespecies de Vicia faba, a eufaba e a paucijuga.

• Eufaba

  Divídese en tres tipos botánicos de acordo co coeficiente grosor/lonxitude da semente:

  • Minor: Grans de forma cilíndrica e redondeada que pesan até 0,6 gramos.
  • Major: De forma aplanada e 2 gramos de peso por semente.
  • Equina: Con formas intermedias entre aplanadas e cilíndrico redondeadas. O peso da semente varía entre os 0,6 e 1,1 gramos.

  • Paucijuga

    Ten grans redondeados de tamaño moi pequeno. Caben seis ou sete grans nun gramo de peso.

En España, a lonxitude das vainas das variedades máis consumidas pode alcanzar os 35 centímetros e albergar entre 2 e 9 grans segundo a variedade. A cor da semente é verde amarelado, aínda que os hai de tons máis escuros. Son as seguintes:

• Aguadulce ou sevillana

  Variedade precoz con vainas grandes de até 30 centímetros de lonxitude e moi colgantes.

• Granadina

  Destinada ao consumo en verde e gran. A súa produción é máis limitada que o resto de variedades, pero é a máis resistente ao frío.

• Mahón branca e azamboada

  É a máis resistente á seca pero sensible ao frío. Utilízase tanto para consumo humano como para o gando.

• Muchamiel

  É a variedade máis cultivada na zona mediterránea. Procede de Alacante, onde se coñece como corentena, xa que, sementada a mediados de setembro e transcorridos corenta días, está lista para o seu consumo.