Xudía

Na compra convén optar polas xudías secas grosas e relucentes, de cor brillante, tamaño uniforme e libres de insectos e mohos, refugando as que estean engurradas, partidas ou astilladas, pois é probable que proveñan de colleitas de anos anteriores. No mercado pódense atopar tres categorías comerciais: extra, tipo I e tipo II.

No caso das xudías verdes frescas convén elixir as que sexan de cor viva e atractivo e que se creben con facilidade.

Si adquírense xudías enlatadas é importante observar a data de consumo preferente –o mesmo para as conxeladas- e a ausencia de golpes ou abolladuras nas latas.

A conservación

• De fabas secas:

  Son alimentos pouco perecedoiros e fáciles de conservar dada a baixa proporción de auga. Convén gardalas en recipientes hermeticamente pechos e nun lugar fresco e seco. Un envase translúcido permite ver o contido e a cantidade, pero hai que evitar a incidencia directa da luz do sol para que a xudía non perda as súas propiedades nutricionais, de sabor, cor, textura e aroma. Durante a súa conservación pode aparecer o gurgullo, un parásito que come o interior dos legumes e déixaas buxán. Para evitar o seu ataque é recomendable introducir unha cabeza de allo no recipiente onde se garden.

• De fabas cocidas:

  No frigorífico mantéñense en perfecto estado entre 3 e 5 días. Tamén se poden conxelar. Para iso resulta moi práctico facer pequenos paquetes, etiquetaxes coa data e a variedade, que se conservarán no conxelador até tres meses.

• De xudías verdes frescas:

  Consérvanse no refrixerador a 5ºC entre 4-5 días. Si córtanse e se escaldan en auga fervendo uns dous minutos, pódense conxelar para conservalas durante meses.