Juka

Espainiako gastronomian elikagai hori batere ez dagoenez, sukaldean prestatzeko moduak monotonoak dira, eta tapioka, jukatik eratorritako ezagunena, sukaldatzera mugatzen dira, zopa bat izango balitz bezala. Tapioka esnearekin edo barazki-saldarekin egin daiteke, frijitu, erre edo pureak lurrintzeko eta loditzeko zerbitzatu.

Beren jatorrizko herrialdeetan, juka eta bere deribatuei erabilera asko ematen zaizkie. Bere irinak gari-irina ordezkatzen du bere errezeta guztiak egitean, hala nola, ogiak, gailetak, opilak, kroketak, saltsak… Glutenik ez izatearen abantaila du, beraz, zeliakoentzako sukaldean kontuan hartu beharreko osagaia da.

Uzta bildu ondoren eguzkitan lehortzen uzten den juka da produktu hartzituak.. egiteko oinarria Hartzidurak herrialde behartsuenetako elikaduraren segurtasunean laguntzen du, prozesuak berak hobetu egiten baitu elikagai hartzituaren nutrizio-edukia (bitamina gehiago, funtsezko aminoazidoak, proteinak errazago digeritzen dira…). Mendebaldeko Afrikan asko kontsumitzen da gari-a, juka hartzituz egindako irin pikortsu lehorra. Salda edo urarekin nahasten da zopa lodi bat egiteko (foufou), Hego Amerikako gatxen parekoa. Edozein motatako gisatu, barazki, haragi edo arrainei gehitzeko ere balio du.

Hego Amerikan ohikoa da juka egosia (purea balitz bezala) edo frijitua (patata frijituen antzekoa) kontsumitzea. Juka-irina juka-ogia egiteko ere erabiltzen da Oreari gazta gehitu ohi zaio, eta, horren ondorioz, ohiko gazta-ogiak egiten dira. Indonesian eta Thailandian, arrozaren ordez fideoak egiten dituzte jukaren almidoia erabiliz.

Kasabea jukatik eratorritako beste produktu bat da. Tuberkulua zuritu eta mamia arrailduta egiten da. Mamiaren gainean almidoiaren zuku guztiak kentzeko eta konposatu toxikoa kanporatzeko adina pisu jarrita zukutu behar da. Hondakina bakarrik aprobetxatzen da, eta galleta edo opil bat egin; hartzitu gabeko juka-ogia ere esaten zaio.