Batata

A particularidade nutritiva da batata céntrase non só no seu contido en hidratos de carbono, lixeiramente superior á pataca (23 gramos por 100 gramos, fronte aos 15 gramos na mesma cantidade de pataca), senón na súa maior proporción de azucres (10 veces superior). Isto explica o seu característico sabor doce. O seu achegue de carbohidratos convértenlle nun alimento enerxético, moi axeitado para nenos, persoas que realizan esforzos importantes ou quen se atopan débiles ou convalecentes. Si cocíñase de maneira sinxela e sen graxas serve para variar o menú de quen están a dieta.

Non destaca nin polo seu contido proteico nin graxo, polo que cociñado este tubérculo de maneira sinxela é moi fácil de dixerir, e está especialmente recomendado en doenzas dixestivas. Tamén é rico en fibra (3 gramos por cada 100 gramos de alimento), especialmente cando se come coa pel (ben lavada para eliminar restos de terra e pesticidas).

Catro son as vitaminas que merecen ser consideradas na composición da batata, e que superan con fartura ás contidas na pataca.

Do complexo B destacan a vitamina C (25 mg/100 gramos) e o ácido fólico (52 mcg/100 g gramos; o triplo que na pataca). É sobresaliente a proporción de vitamina E (4 mg/100 g gramos, polo xeral abundante en verduras de folla e sementes oleaxinosas). Nas variedades de carne amarela intensa ou laranxa, é reseñable o achegue de beta-caroteno, precursor da vitamina A (4000 mcg/100 g gramos). Con cen gramos de batata cóbrese case a metade dos requirimentos de vitamina C, un terzo da vitamina E, unha cuarta parte do ácido fólico e supérase con fartura as necesidades de carotenoides.

O seu contido en antioxidantes (beta-caroteno, vitamina C e E) xustifica a importancia do consumo de batata, principalmente nas rexións máis desfavorecidas. A vitamina A na que se converte o beta-caroteno é esencial para a visión, promove o crecemento óseo e o desenvolvemento de dentes, e axuda a manter sa a pel, o cabelo e as mucosas. Xunto co resto de antioxidantes mellora a función inmune e acelera a recuperación das infeccións respiratorias e a cicatrización das feridas. Así mesmo, son as calidades antioxidantes as que frean o dano oxidativo dos radicais libres sobre o colesterol arterial e as células tumorais. O boniato convértese nun alimento interesante na dieta preventiva das enfermidades cardiovasculares e o cancro.

Este tubérculo é unha boa fonte de fósforo, magnesio e xofre, aínda que o seu contido mineral depende en parte do tipo de solo de cultivo. Dado o seu moderado achegue de potasio e o seu baixo nivel de sodio, está especialmente indicado en caso de hipertensión arterial ou retención de líquidos.

As batatas son ricas en oxalatos, elementos que poden formar sales con minerais como o calcio, formando cálculos no ril ou na vesícula. En consecuencia, non se recomenda o seu consumo a quen padeza este tipo de trastornos.