Cebada

A composición química da cebada é basicamente similar á do resto de cereais. O compoñente que máis abunda é o almidón, que constitúe entre un 58% e un 65% de materia seca do gran, séguelle a proteína que representa o 10%. A cantidade de lípidos é baixa (2%) e destaca o seu contido mineral polo fósforo, potasio, magnesio, calcio e silicio. As vitaminas que predominan son as do grupo B, e destas a máis sobresaliente en comparación co resto de cereais é a niacina ou vitamina B3. Tamén conta con compostos na fracción graxa que teñen actividade vitamina E (tocoferoles e tocotrienoles con acción antioxidante), aínda que o seu contido é menor que noutros cereais.

A cebada como gran enteiro é máis rica en fibra que o endospermo limpo, aínda que os grans con casca son especialmente abrasivos para o aparello dixestivo dos animais monogástricos polo sílice que se atopa na cascarilla. É por iso que se descascarillan na fabricación de pensos animais, e tamén para o seu uso na fabricación de produtos para o consumo humano.

Os compostos fenólicos na cebada son variados: fenoles e acedos fenólicos, lignanos, flavonoides, taninos, etc. Os ácidos fenólicos atópanse no salvado dos grans e teñen unha demostrada acción anticarcinogénica, aínda que o consumo de cebada na nosa cultura alimentaria é tan escaso que non son reseñables os seus efectos positivos.