Cebada

A cebada é unha gramínea anual que pode sementarse no outono ou na primavera. Constitúe o cuarto cereal máis importante do mundo despois do trigo, o millo e o arroz.

En Suíza atopáronse restos calcinados de sopapos elaborados con grans toscamente moídos de cebada e trigo que datan da Idade de Pedra. Os historiadores apuntan a que o seu cultivo e o seu emprego para a elaboración de pans eran coñecidos xa por sumerios e sirios (ao redor de 2500 a.C) nas fértiles/fértiis terras de Oriente Medio. Comezaron a recoller os grans das plantas silvestres que crecían de forma natural pero pronto se converteron en recolectores, en definitiva, fixéronse agricultores. No antigo Exipto o seu cultivo foi importante para o desenvolvemento agrícola. A cebada tamén foi coñecida polos gregos e os romanos, quen a utilizaban para elaborar pan.

Durante moitos séculos a distinción de clases tamén afectou o tipo de cereal que se permitía consumir á poboación. En Inglaterra até o século XVI os pobres só tiñan permitido utilizar pan de cebada, mentres que o pan de trigo estaba restrinxido só para a clase alta. A medida que o trigo e a avena fóronse facendo máis alcanzables, acabouse co uso da cebada para facer pan.

Actualmente é o cereal cuxo cultivo se atopa máis estendido. Pódense observar campos sementados desde o norte de Escandinavia até as áreas montañosas próximas ao Ecuador e desde os cumes máis altos (Himalaya e Ándelos) até zonas próximas ao mar Morto, que se atopan por baixo do nivel do mar. As únicas rexións onde non crece a cebada son as terras tropicais e semitropicales húmidas. No momento actual os maiores produtores mundiais son Rusia e Canadá.

Na actualidade utilízase sobre todo como penso para animais, pero na alimentación humana ten aínda diferentes e destacables usos. O endospermo amiláceo deste cereal obtido tras o descascarillado utilízase para a elaboración de pan. Debido ao tipo de proteína, as masas de fariña de cebada non teñen a capacidade de cohesión e extensión que teñen as de trigo. Si á cebada elimínanselle as glumas e as cubertas, obtense a cebada pelada ou perlada, que se muele para formar a sémola de cebada ou cebada perlada fina, e tamén se emprega para elaborar copos que se utilizan en sopas ou como cereais de almorzo. A cebada e a malta (grans de cebada germinados) tostadas utilízanse como substituto do café en todo o mundo, a modo de bebida saudable e libre de cafeína cun gusto similar ao do café tostado.

A cebada sobre todo é utilizada no malteado (proceso aplicado aos grans de cebada para facelos germinar e secar) e a obtención de mostos para a elaboración de cervexa e para destilar na fabricación do whisky escocés e da xenebra holandesa.