Chufa

A composición nutricional da chufa aseméllase máis á dos froitos secos que á dos tubérculos, familia á que pertence botánicamente. Ao contrario que no resto dos tubérculos, na chufa o contido en graxas (23-31% de materia seca –M.S.-) é practicamente similar ao do almidón (25- 40% M.S.), e o seu contido en proteínas (6,5-12% M.S.) é reseñable. O valor enerxético da chufa vén tamén determinado polo seu elevado contido en azucres (11- 17,5% M.S.), que lle confiren o particular sabor doce. Este pequeno tubérculo reúne en pouco peso unha elevada concentración de nutrientes enerxéticos. En consecuencia, pódese utilizar esta calidade para consumilo como aperitivo e aumentar o valor enerxético da dieta.

A planta extrae da terra cantidades importantes de fósforo e potasio, polo que é unha interesante fonte dietética nestes minerais. A concentración doutros minerais como ferro, magnesio, calcio e cinc, vai depender en gran medida da calidade e o tipo de solo no que se cultive. Respecto das vitaminas, hai mencionar algunhas do grupo B como o ácido fólico, a tiamina ou B1, riboflavina ou B2 e o ácido pantoténico. A súa riqueza mineral e vitamínica e a súa achegue de graxas insaturadas fan da chufa un recurso máis para incluír na dieta de prevención cardiovascular, moderando a cantidade a inxerir para non desajustar as calorías.

Dado que as chufas úsanse basicamente para elaborar horchata, cabe facer unha breve descrición do valor nutritivo desta bebida. Aínda que de aparencia parecida ao leite de vaca, a súa composición química dista enormemente. A horchata achega o dobre de azucres que o leite, aínda que a metade de proteínas, e unha cantidade similar de graxas. Pero na horchata é maior o contido de ácidos graxos insaturados (monoinsaturados, principalmente) que saturados, propios do leite de vaca. A diferenza de calorías non é reseñable, apenas achega unhas 20 calorías máis a horchata que o leite (84 cal por 100 gramos, fronte ás 63 cal do leite).

A horchata non ten lactosa nin caseína, polo que pode formar parte da dieta en caso de intolerancia á lactosa ou alerxia á caseína (proteína), e tampouco achega colesterol ao tratarse dun produto de orixe vexetal. Ademais, a horchata contén encimas, sustancias que facilitan a dixestión, polo que pode ser útil para quen teñen problemas dixestivos e flatulencia. Non achega vitamina B12, algo que si fai o leite de vaca.