Arroz

Unha persoa debe valorar o aspecto xeral do gran, forma e tamaño, o seu grao de limpeza, e asegurarse de que os grans non teñen motas, brechas nin están escuros ou partidos. A industria fai unha selección previa dos grans. O arroz branco comercialízase en tres categorías: extra, primeira (I) e segunda (II) (os vaporizados e tratados en dous, extra e primeira). A clasificación atende á uniformidade do gran, o contido de grans enteiros e de grans rotos ou partidos presentes na mostra. Distínguense por un adhesivo identificativo, que, no mesmo orde, sería: vermella, verde e amarela.

Aínda que o arroz se conserva moito tempo almacenado, é inevitable que se endureza ao envellecer e requira máis tempo para o seu cociñado. Consérvase indefinidamente nun ambiente seco e fresco sempre que se almacene en recipientes herméticos. Pola súa banda, o arroz integral e as mesturas de arroces teñen unha vida máis curta. Sen abrir consérvanse até seis meses nun lugar fresco e seco. A refrixeración do arroz cru permite unha maior conservación, e esta práctica é obrigatoria para os arroces cociñados, posto que si non se extreman as medidas de conservación e hixiene poden provocar unha toxiinfección alimentaria. Os síntomas típicos son náuseas e vómitos unha hora despois de consumir devandito alimento en mal estado.